از نمودهاى عدالت و نرمى امام ( ع ) با رعيت اين بود كه ماليات هرصنف از پيشه‌وران را از نوع پيشه و حرفه آنان دريافت مىكرد و پرداخت نقدى را الزامى نمىكرد . مثلا از سوزن ساز ، سوزن و يا كالا و نخ و طناب و مشابه آن را دريافت مىكرد . خلاصه آن‌كه مبناى حكومت امام بر پايه احساس مسئوليت حاكم در برابر رعيت است ، خواه اين رعيت كارگر باشد يا كارفرما ، بازرگان باشد يا مصرف كننده ، توانمند باشد يا ناتوان . اين مبنا و رويكرد ، دينى و اسلامى و قائم به ذات است و هيچ ارتباطى به نظام‌هاى معروف مانند سوسياليسم ، كمونيسم و سرمايه‌دارى ندارد .